ALERTES DE SECURITE

Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ad corpus diceres pertinere-, sed ea, quae dixi, ad corpusne refers? Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim.

Ut vero conservetur omnis homini erga hominem societas, coniunctio, caritas, et emolumenta et detrimenta, quae felmata et blammata appellant, communia esse voluerunt;

Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Easdemne res? Collatio igitur ista te nihil iuvat. Quis istud possit, inquit, negare? Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Pauca mutat vel plura sane; Ea possunt paria non esse. Nam prius a se poterit quisque discedere quam appetitum earum rerum, quae sibi conducant, amittere.

Immo videri fortasse.
Et hunc idem dico, inquieta sed ad virtutes et ad vitia nihil interesse.
Itaque fecimus.
Itaque mihi non satis videmini considerare quod iter sit naturae quaeque progressio.
Equidem e Cn.
Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse;
Quid Zeno?
Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia.
  1. Cur, nisi quod turpis oratio est?
  2. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas?
  3. Sit enim idem caecus, debilis.
  4. Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret?

Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Igitur ne dolorem quidem. Duo Reges: constructio interrete. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; Fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum? Cave putes quicquam esse verius. Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt.

Quamquam ea verba, quibus instituto veterum utimur pro
Latinis, ut ipsa philosophia, ut rhetorica, dialectica,
grammatica, geometria, musica, quamquam Latine ea dici
poterant, tamen, quoniam usu percepta sunt, nostra ducamus.

Summus dolor plures dies manere non potest?
  • Sic vester sapiens magno aliquo emolumento commotus cicuta, si opus erit, dimicabit.
  • Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest.
  • Quo tandem modo?
  • Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui?
  • Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam.

Conferam avum tuum Drusum cum C. Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo.

Sint modo partes vitae beatae. Quorum sine causa fieri nihil putandum est. Quis istud, quaeso, nesciebat? Nam si propter voluptatem, quae est ista laus, quae possit e macello peti? Voluptatem cum summum bonum diceret, primum in eo ipso parum vidit, deinde hoc quoque alienum;

Traduire»