DEPOTS DE PLAINTES

Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quae cum essent dicta, discessimus. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Hoc Hieronymus summum bonum esse dixit.

Sed ea mala virtuti magnitudine obruebantur. Laboro autem non sine causa; Quod quidem nobis non saepe contingit. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Id enim natura desiderat. His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Nunc dicam de voluptate, nihil scilicet novi, ea tamen, quae te ipsum probaturum esse confidam. Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi;

  • Qui autem diffidet perpetuitati bonorum suorum, timeat necesse est, ne aliquando amissis illis sit miser.
  • Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt.
  • Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis?
  • Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt.
  • Et quod est munus, quod opus sapientiae?

Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Duo Reges: constructio interrete. Occultum facinus esse potuerit, gaudebit; Quare conare, quaeso. [redacted]tilio Rufo, cum is rem ad amicos ita deferret, se esse heredem Q. Proclivi currit oratio. Facillimum id quidem est, inquam. Sed haec nihil sane ad rem;

  1. Tum, Quintus et Pomponius cum idem se velle dixissent, Piso exorsus est.
  2. Cuius similitudine perspecta in formarum specie ac dignitate transitum est ad honestatem dictorum atque factorum.
  3. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit.
  4. Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus;
Tria genera bonorum;
Addebat etiam se in legem Voconiam iuratum contra eam facere non audere, nisi aliter amicis videretur.
Equidem e Cn.
Sed residamus, inquit, si placet.
Ecce aliud simile dissimile.
Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba.
Quid vero?
Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus.
An eiusdem modi?
Intellegi quidem, ut propter aliam quampiam rem, verbi gratia propter voluptatem, nos amemus;

Hic nihil fuit, quod quaereremus.

Poterat autem inpune; Quid de Platone aut de Democrito loquar? Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Tum, Quintus et Pomponius cum idem se velle dixissent, Piso exorsus est. Cur deinde Metrodori liberos commendas?

Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Quasi ego id curem, quid ille aiat aut neget. Et quidem saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat; Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor; Nemo nostrum istius generis asotos iucunde putat vivere. Profectus in exilium Tubulus statim nec respondere ausus; Aliter autem vobis placet. A mene tu? Innumerabilia dici possunt in hanc sententiam, sed non necesse est. At quicum ioca seria, ut dicitur, quicum arcana, quicum occulta omnia?

Quod etsi ingeniis magnis praediti quidam dicendi copiam sine ratione consequuntur, ars tamen est dux certior quam natura.

Sit ista in Graecorum levitate perversitas, qui maledictis
insectantur eos, a quibus de veritate dissentiunt.

Totum genus hoc Zeno et qui ab eo sunt aut non potuerunt aut
noluerunt, certe reliquerunt.
Traduire»