PROCEDURE DE DECLARATION

Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus.

Sit, inquam, tam facilis, quam vultis, comparatio voluptatis, quid de dolore dicemus?

Duo Reges: constructio interrete. Mihi quidem Homerus huius modi quiddam vidisse videatur in iis, quae de Sirenum cantibus finxerit.

Quo invento omnis ab eo quasi capite de summo bono et malo disputatio ducitur.

Non semper, inquam; Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Et hi quidem ita non sola virtute finem bonorum contineri putant, ut rebus tamen omnibus virtutem anteponant; Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta.

His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua
sunt longa esse non debent.

Scripsit enim et multis saepe verbis et breviter arteque in
eo libro, quem modo nominavi, mortem nihil ad nos pertinere.
  • Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.
  • Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare?
  • Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis.

Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Luxuriam non reprehendit, modo sit vacua infinita cupiditate et timore. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Itaque vides, quo modo loquantur, nova verba fingunt, deserunt usitata. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Tuo vero id quidem, inquam, arbitratu.

Nam quibus rebus efficiuntur voluptates, eae non sunt in potestate sapientis. Fortemne possumus dicere eundem illum Torquatum? Proclivi currit oratio. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Quae cum essent dicta, finem fecimus et ambulandi et disputandi. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Consequentia exquirere, quoad sit id, quod volumus, effectum. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere.

  1. Potius inflammat, ut coercendi magis quam dedocendi esse videantur.
  2. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas.
  3. Laelius clamores sofòw ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros.
Quid ergo?
Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re;
Inquit, dasne adolescenti veniam?
Equidem etiam Epicurum, in physicis quidem, Democriteum puto.

Crasso, quem semel ait in vita risisse Lucilius, non contigit, ut ea re minus agelastoj ut ait idem, vocaretur.

Traduire»